LEZINGEN

Stonehenge of toch fantasie?

De waarheid rond de Diepenbeekse steencirkels en andere Limburgse Megalieten.

Spreker; Dhr. Creemers Guido

Conservator van het Proviciaal Gallo-Romeins Museum van Tongeren.

Donderdag 24 oktober 2019 om 19:30 uur in de Kleine Zaal van het C.C.Lanaken.

De zo genaamde steenconcentraties of cromlechs van Diepenbeek spelen al sinds 1860 een belangrijke rol in de discussie over het al dan niet bestaan van megalithische heiligdommen in Vlaanderen. De grootste stenen werden in 1904 naar Hasselt verplaatst. Nadien werden in Diepenbeek door de plaatselijke heemkundige kring opgravingen uitgevoerd. Mettertijd vond de mythe rond het bestaan van dit soort “Stonehenge-​achtige” plaatsen inbedding in het collectieve geheugen van een deel van de bevolking. Tijdens deze lezing legt de archeoloog Guido Creemers uit hoe dat kon gebeuren.

De onderzoeker gaat ook in op de geologische ontstaansgeschiedenis en de culturele biografie van deze merkwaardige concentraties van grote stenen, zogenaamde zoetwaterkwartsieten. Daarbij worden de sterke overeenkomsten met de “sarsenstenen” van Stonehenge benadrukt.

                  1953/1972                               1973/2019

Na een tiental jaren degelijke werking van de Geschied- en Oudheidkundige Studiekring St.-Ursula Lanaken, kwam het voorstel om te starten met een eigen tijdschrift. Beslist werd de jaarlijkse lezingen uit te schrijven, te bundelen en deze twee jaarlijks aan de leden te bezorgen. Zo ontstond vanaf 1953 het tijdschrift “Gossu-Lezingen” met uiteenlopende geschriften in verband met de geschiedenis van Lanaken en omstreken. Het drukken werd verzorgd door E. H. Remans, toenmalig voorzitter, alsook leraar geschiedenis aan het H. Hartcollege in Maasmechelen.

Eind 1972 (tiende jaargang) werd het tijdschrift omgedoopt tot “Gossu-Tijdingen” en vanaf 1973 verscheen deze “Gossu-Tijdingen” in vijf afleveringen per jaar. Het drukwerk werd vanaf dan afgewerkt door Clement Put, onderwijzer in Zutendaal en toenmalig secretaris van de vereniging. In die tijd was er de luxe niet van een kopieermachine, zodat alles nog op speciale stencils moest getypt worden. Menigmaal heeft Jean zijn schoonvader na de schooluren geholpen om tot in de late uren het tijdschrift in de pastorie van Zutendaal op een stencilmachine af te drukken.

Vanaf 1975 werd “Gossu-Tijdingen” in zes afleveringen afgewerkt en kregen de leden hun tijdschrift om de twee maanden toegestuurd, met telkens interessante bijdragen over de plaatselijke en regionale geschiedenis en daarin ook de vermelding voor de maandelijkse lezingen.

Januari 1989 gaf secretaris Clemens Put de taak als verantwoordelijke uitgever van “Gossu-Tijdingen” door aan Jean Maenen, die tot op heden nog steeds bijdragen verzorgt en verzamelt, en er zorg voor draagt dat het tijdschrift tweemaandelijks via de post bij de leden terecht komt.     

Vanaf 1996 is het zeer verzorgt zet- en drukwerk van “Gossu-Tijdingen” in handen van Theo Coun en sedert 2010 wordt, na het bundelen door Theo, het tijdschrift gedrukt bij “Copy-s-print” in Maasmechelen.

Ook het uiterlijk van het tijdschrift werd meerdere malen vernieuwd. Sedert enkele jaren is de kaft opgefleurd met foto’s in kleur van de Waterburcht en dit in de vier seizoenen (van de hand van Simone Maenen-Put) geflankeerd door het wapenschild van de ondertussen Koninklijke Gossu-Lanaken. Dank zij de medewerking van een aantal sponsors kunnen we momenteel een nog beter verzorgd tijdschrift in kleur afleveren.

Met fierheid presenteren we in 2019 reeds onze zesenvijftigste jaargang van “Gossu-Tijdingen en heeft ons tijdschrift, zowel qua verzorging als inhoud, nog steeds een zeer gerenommeerde en gewaardeerde uitstraling.

Aan al degenen die ooit een bijdrage leverden of op een of andere manier zijn of haar medewerking verleende om ons tijdschrift die uitstraling te geven, aan hen die in de toekomst nog zullen meewerken aan de verwezenlijking van “Gossu-Tijdingen” :

Dank U wel !